Nieuws
Een cello in vlascomposiet
Drie jaar geleden stapte onderzoeker en instrumenten-bouwer Tim Duerinck bij ons binnen met een duidelijk plan voor ogen: uittesten of hij op basis van vlascomposiet een cello kon bouwen die licht en stevig was én uitstekend klonk. Nog geen half jaar later speelde cellist Benjamin Glorieux voor een uitverkochte zaal een concert op een heuse vlascello. Hoog tijd om Tim terug naar Studio Texture te halen en te horen welke wilde plannen er nog in zijn hoofd steken.
Ben jij vertrouwd met de Texlabs van Studio Texture? Het opzet is simpel, het resultaat heel bijzonder: we nodigen hedendaagse kunstenaars, wetenschappers en designers uit en laten ze los op onze rijke textielgeschiedenis en dito museumcollectie. Gedurende enkele maanden dompelen ze zich er volledig in onder om daarna terug boven te komen met verrassende ontwerpen. Of wat dacht je van de Tafelgeesten van Wim Opbrouck die verweven zitten in een uniek tafellaken en enkel opduiken wanneer de lichtinval goed zit? Of de getufte duiven van Christien Meindertsma als verwijzing naar de oorlogsgeschiedenis van het Texture-gebouw? Of de installatie van geurkunstenaar Peter De Cupere waardoor onze museumbezoekers de typische geur van rotend vlas kunnen opsnuiven?
Texlab-gast nummer 4 moest qua creativiteit en verrassingseffect alvast niet onderdoen voor zijn voorgangers: Tim Duerinck (1991) is een buitenbeentje in de sector van de instrumentenbouw, zoveel is zeker. Tijdens zijn studies aan het Conservatorium in Gent experimenteerde hij al met onverwachte materialen en anders-dan-anders vormen. Zo bouwde hij voor zijn masterproef een cello in … piepschuim. De stap naar een cello in vlas was dus misschien niet zo groot.
Vlas is een lange, stijve, lichte vezel, wat ze ideaal maakt voor composietmaterialen en dus ook voor muziekinstrumenten. Het heeft een natuurlijk dempend karakter, waardoor muziekinstrumenten uit vlas een warme, ronde klank krijgen. Texture is een inspirerende plek. Gedurende vijf maanden gaf het museum me de kans om verder te experimenteren en te innoveren met muziekinstrumenten uit vlas.
Tijdens zijn Texlab-avontuur zocht hij samen met textielontwerper Esther Van Schuylenbergh naar de juiste weefsels en bindingen om het vlascomposiet mooier te maken. Dankzij de expertise van producent Eco-Technilin en weverijen Deltracon en Sofa Cover wist hij uiteindelijk een lichte en tegelijk sterke cello uit vlasvezels te maken, met een modern geluid. Cellist Benjamin Glorieux testte het ontwerp en componeerde er zelfs een speciaal muziekstuk voor, gebaseerd op oude vlasliederen uit onze collectie.
Daarmee was de cirkel rond voor Texlab. Maar helemaal niet voor Tim Duerinck. Hij blijft inzetten op het maken van duurzame instrumenten met een unieke klank. Met vlasvezels is hij ondertussen vertrouwd, maar ook met koolstof- en glasvezel weet hij goed overweg. Wie blijft vasthouden aan de beroemde Stradivarius-cello’s vindt het misschien maar niks, maar wie openstaat voor innovatie, duurzaamheid én bijzondere klanken, zal helemaal weg zijn van zijn creaties.
Wij zijn uiteraard helemaal fan van zijn vlascello. Enig nadeel misschien is dat het maken ervan heel arbeidsintensief is. Massaproductie zit er dus nog niet meteen aan te komen, al is Tim momenteel wel samen met HOGENT, waar hij gastprofessor en onderzoeker is, aan het uitzoeken of het maakproces sneller, beter en betaalbaarder kan. Je kan hem en zijn collega-onderzoekers van HOGENT en UGent aan het werk zien in een pop-up atelier in … Gent Zuid Shopping Center. Bedoeling is om volgend jaar, eens het onderzoek is afgerond, een spin-off op te starten die de vlasinstrumenten maakt en verkoopt. Voor hij net als Stradivarius een wereldbekend merk wordt, halen we deze originele instrumentenbouwer met een liefde voor vlas en biocomposiet nog even terug naar Texture. Tijdens een hands-on tweedaagse workshop verken je samen met hem de schier eindeloze mogelijkheden van vlascomposiet en geeft hij vanuit zijn rijke ervaring tips en tricks mee om die mogelijkheden ook effectief in de praktijk om te zetten. En wie wil, kan nog altijd de enige echte Duerinck-vlascello in Texture van dichtbij komen bewonderen én bespelen. Doen!
Dit artikel verscheen eerder in Magazine Studio Texture, editie najaar 2024. In dit magazine bundelen we onze programmatie én brengen we verhalen van makers, meesters en kunstenaars.